"ปฎิญญาบางนายสี"
โดย.. นาย ปรัชญา บุษบรรณ์ ชื่อเล่น อ้อม ร.ร. เมืองกระบี่ จ.กระบี่

******************************************************************************


ความรู้สึกและความคิดของข้าพเจ้า

                ก็วันแรกที่ไปก็ได้คิดว่าเป็นสำนักสงฆ์ที่สบายแต่พอไปถึงเห็นว่ามันไม่สบายเลยห้องน้ำก็มี 2 ห้อง น้ำก็ต้องตักเอง ไฟก็ไม่มีใช้ เหมือนจะเป็นบ้าตาย แต่ตัวเองก็เป็นคนที่รักธรรมชาติก็อยู่ได้ มันเป็นสำนักสงฆ์ที่มีแต่ธรรมชาติล้วนๆ พอตอนกลางคืนก็ต้องอยู่ใต้แสงเทียนและเราก็เป็นประโยชน์ให้แก่ธรรมชาติเป็นอย่างมากคือ ได้บริจาคเลือดให้ยุง
                วันต่อมา ก็เริ่มรู้สึกว่าจะชินกับธรรมชาติแบบนี้เรื่อยๆจนกระทั้งลึกซึ้งและรักธรรมชาติมาก มีลำธารเป็นห้องอาบน้ำ มีลานกว้างเป็นห้องครัว มีกลดเป็นห้องนอน มีดวงจันทร์เป็นแสงไฟ บางนายสีเป็นสิ่งที่ครบครันด้วยธรรมชาติและเป็นที่ๆเคารพบูชาของชาวบ้านแถบนั้น
                
คนแถวนั้นได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก และพวกเขาก็เข้าใจในธรรมชาติอีกด้วย พอพวกเขารู้ว่ามีนักศึกษามาพักอยู่และจะทำกิจกรรมที่สำนักสงฆ์ เขาก็ได้เข้ามาให้กำลังใจ และจัดทำอาหารมาเลี้ยงพวกเราจนอิ่มทุก ๆ วัน ทั้ง ๆ ที่พระอาจารย์ได้คิดให้พวกเราหาอาหารทำกินกันเองเพื่อให้รู้จักความยากลำบาก แต่บางมื้อเราก็ต้องทำอาหารกินกันเองโดยที่พระอาจารย์บางรูปก็เข้าไปช่วยทำด้วยความเมตตา ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่กิจของสงฆ์เลยก็ตาม
                วันต่อมา พระอาจารย์ก็ได้พาพวกเราขึ้นเขาและได้ไปดูบริเวณที่เขาตัดไม้ทำลายป่า คือจะได้ให้พวกเราเกิดความคิดว่าจะหาวิธีการแก้ไขปัญหาอย่างไรดี แล้วพวกเราก็ได้นำผ้าเหลืองไปผูกต้นไม้ คือเป็นวิธีการบวชต้นไม้ เพื่อให้พวกเขาเกิดจิตสำนึกขึ้นมาบ้าง พอเวลาลงจากเขาก็ได้นำเอาไม้ที่ไม่มีประโยชน์นำกลับมาใช้ประโยชน์ คือ นำมาสร้างกุฏิและศาลาพักร้อน และได้ร่วมกันทำแปลงเกษตรขึ้นด้วย
                วันต่อมาได้ไปนั่งเรือรอบเกาะบางนายสี ไปดูเขาเลี้ยงปลาในกระชังด้วย และก็ไปเล่นน้ำทะเลที่หาดแห่งหนึ่ง ขณะเวลาที่นั่งเรือไปเห็นพวกลักลอบตัดไม้ทำลายป่าได้เผาป่าเกิดขึ้นเป็นที่น่าสลดใจยิ่งนัก แต่วันนั้นเป็นวันที่มีความสนุกมาก
                การเข้าค่ายครั้งนี้ อ้อม ได้รับอะไรมากกว่าที่คิด ได้ทั้งรู้ใจคน นิสัยของคนนั้นคนนี้เป็นอย่างไรและก็ได้พี่ที่รู้ใจ น้องที่รักเรา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาได้เกิดขึ้นจากความสามัคคีของพวกเรา
                สุดท้ายนี้ อ้อม อยากจะบอกกับทุก ๆ คนว่า "บางนายสีเป็นสมบัติของทุกคนเราทุกคนต้องช่วยกันดูแลรักษาไว้คงธรรมชาติอย่างนี้ตลอดไป และสถานที่นี้เป็นห้องเรียนของเราอีกด้วย ทั้งด้าน ชีววิทยา พระพุทธศาสนา และ จิตวิทยาเป็นอย่างมาก"
                คำแนะนำ ในการจัดค่ายครั้งต่อไปควรเพิ่มระยะเวลาตามความเหมาะสม เพื่อให้ทุกคนรักธรรมชาติมากยิ่งขึ้นและควรมีค่ายเรื่อยๆทุกปี